Cztery banki muszą ponownie rozpatrzyć reklamacje. Klienci mogą odzyskać skradzione pieniądze

UOKiK: 4 banki ponownie rozpatrzą reklamacje klientów

ING Bank Śląski, Bank Ochrony Środowiska, Nest Bank i Plus Bank będą musiały ponownie przeanalizować część odrzuconych reklamacji dotyczących kradzieży pieniędzy z rachunków klientów. To efekt decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, ogłoszonych 4 listopada 2026 roku. UOKiK zakwestionował sposób, w jaki instytucje finansowe rozpatrywały zgłoszenia nieautoryzowanych transakcji płatniczych, w tym przypadki wykorzystania danych klientów przez cyberprzestępców. Banki mają zmienić procedury, ponownie zweryfikować wcześniejsze odmowy i w uzasadnionych przypadkach zwrócić utracone środki. Obowiązki obejmą również część osób, które nie korzystają już z usług tych instytucji.

Najważniejsza informacja dla poszkodowanych jest taka, że wcześniejsze odrzucenie reklamacji nie musi oznaczać definitywnej utraty pieniędzy. Decyzje UOKiK przewidują ponowną analizę określonych spraw, w których bank odmówił klientowi zwrotu środków po nieautoryzowanej transakcji. W przypadku obecnych klientów chodzi o negatywne odpowiedzi na reklamacje udzielone od 16 listopada 2022 roku. W uzasadnionych przypadkach zwroty mają nastąpić najpóźniej do 31 grudnia 2027 roku. Nie oznacza to jednak automatycznej wypłaty dla każdego, kto kiedykolwiek złożył reklamację w jednym z wymienionych banków.

UOKiK interweniuje w czterech bankach. Chodzi o kradzieże pieniędzy z kont

Prezes UOKiK wydał decyzje dotyczące czterech instytucji finansowych: ING Banku Śląskiego, Banku Ochrony Środowiska, Nest Banku i Plus Banku. Urząd zakwestionował dotychczasową praktykę rozpatrywania reklamacji związanych z operacjami, których klienci nie autoryzowali. Chodzi o sytuacje, w których przestępcy uzyskiwali dostęp do rachunku lub danych płatniczych, a następnie wykonywali transakcje bez rzeczywistej zgody właściciela pieniędzy. Poszkodowani zgłaszali takie zdarzenia do banków, ale w wielu przypadkach otrzymywali odmowne odpowiedzi.

Według ustaleń UOKiK część instytucji uznawała prawidłowe uwierzytelnienie operacji za wystarczający dowód, że została ona autoryzowana przez klienta. Przykładowo bank wskazywał, że podczas transakcji wykorzystano poprawne dane logowania, kod PIN lub potwierdzenie w aplikacji mobilnej. Tymczasem prawidłowe uwierzytelnienie nie oznacza automatycznie, że właściciel rachunku rzeczywiście wyraził zgodę na wykonanie danej operacji.Cyberprzestępca może bowiem posłużyć się przejętymi danymi, a sam system bankowy nie zawsze pozwala ustalić, kto faktycznie wykonał transakcję.

UOKiK zwrócił również uwagę na nieprawidłowe przerzucanie ciężaru dowodu na konsumentów. Zdarzało się, że banki oczekiwały od poszkodowanych wykazania, iż nie uczestniczyli w danej operacji albo nie przyczynili się do powstania szkody. Niektóre instytucje argumentowały również, że odzyskanie pieniędzy będzie możliwe wyłącznie w wyniku działań organów ścigania. Takie podejście nie odpowiada obowiązkom, jakie przepisy o usługach płatniczych nakładają na banki.

Które banki muszą ponownie rozpatrzyć odrzucone reklamacje?

Najnowsze decyzje Prezesa UOKiK dotyczą czterech banków prowadzących działalność na polskim rynku. Wszystkie zostały zobowiązane do wprowadzenia zmian w sposobie rozpatrywania zgłoszeń nieautoryzowanych transakcji. Obowiązki obejmują również usunięcie negatywnych skutków wcześniejszych praktyk wobec określonych grup konsumentów.

BankObowiązek wynikający z decyzji
ING Bank ŚląskiZmiana procedur i ponowna analiza określonych reklamacji
Bank Ochrony Środowiska (BOŚ)Zmiana procedur i ponowna analiza określonych reklamacji
Nest BankZmiana procedur i ponowna analiza określonych reklamacji
Plus BankZmiana procedur i ponowna analiza określonych reklamacji

Jest to kolejna grupa instytucji objętych podobnymi działaniami organu ochrony konsumentów. Wcześniej UOKiK wydał rozstrzygnięcia dotyczące Alior Banku, mBanku, BNP Paribas Banku Polska oraz Banku Millennium. Oznacza to, że problem nieprawidłowego rozpatrywania zgłoszeń nieautoryzowanych transakcji dotyczył większej części rynku bankowego, a nie pojedynczego podmiotu. Zakres obowiązków poszczególnych banków należy jednak oceniać na podstawie konkretnych decyzji administracyjnych.

Ważne jest także odróżnienie najnowszej sprawy ING Banku Śląskiego od wcześniejszej kary za skanowanie dowodów osobistych. W listopadzie pojawiły się bowiem informacje o dwóch odrębnych postępowaniach dotyczących tego banku. Sprawa kopiowania dokumentów była prowadzona przez Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych, natomiast obecne decyzje UOKiK dotyczą nieautoryzowanych transakcji i rozpatrywania reklamacji. Nie należy utożsamiać obu postępowań ani traktować ich jako jednej sankcji.

Bank odmówił zwrotu skradzionych pieniędzy? Sprawdź datę reklamacji

Jednym z najważniejszych elementów decyzji jest obowiązek ponownej weryfikacji wcześniej odrzuconych reklamacji. Banki muszą ponownie przeanalizować negatywne odpowiedzi udzielone obecnym klientom od 16 listopada 2022 roku. Chodzi o określone reklamacje dotyczące nieautoryzowanych transakcji płatniczych, a nie o wszystkie spory dotyczące usług bankowych. Jeśli ponowna analiza wykaże, że odmowa była nieuzasadniona, bank powinien zwrócić klientowi utracone środki zgodnie z warunkami decyzji.

Dla osoby, która w przeszłości straciła pieniądze z konta, oznacza to konieczność przypomnienia sobie przebiegu sprawy. Istotna jest data odpowiedzi banku, rodzaj zgłoszonej operacji oraz uzasadnienie odrzucenia reklamacji. Warto odszukać wcześniejszą korespondencję, numer reklamacji, historię transakcji i dokumenty dotyczące zgłoszenia oszustwa. Pozwoli to ustalić, czy sprawa mieści się w zakresie obowiązków nałożonych przez UOKiK.

Nie każda odmowna reklamacja oznacza automatyczne przyznanie rekompensaty. Banki będą zobowiązane do ponownego przeanalizowania określonych spraw i ustalenia, czy wcześniej zastosowane przesłanki odmowy były zgodne z prawem. W niektórych przypadkach wynik może prowadzić do wypłaty pieniędzy, a w innych bank może podtrzymać swoje stanowisko, przedstawiając zgodne z prawem uzasadnienie. Kluczowe będzie to, czy transakcja rzeczywiście była nieautoryzowana i jakie okoliczności można wykazać.

Do kiedy banki muszą zwrócić pieniądze? UOKiK wskazuje 31 grudnia 2027 roku

Zgodnie z komunikatem UOKiK banki mają zrealizować wynikające z decyzji zwroty w uzasadnionych przypadkach najpóźniej do 31 grudnia 2027 roku. Jest to termin dotyczący wykonania określonych obowiązków naprawczych związanych z wcześniejszymi reklamacjami. Nie należy jednak mylić go z ogólnym terminem zwrotu pieniędzy po nowej, nieautoryzowanej transakcji. W przypadku bieżących zgłoszeń nadal obowiązują przepisy ustawy o usługach płatniczych, w tym zasada niezwłocznego zwrotu określana jako D+1.

Banki mają także obowiązek poinformowania klientów o decyzjach UOKiK. Informacje powinny pojawić się na stronach internetowych instytucji, a klienci mają otrzymać powiadomienia również za pośrednictwem aplikacji mobilnych. Ostateczny termin przekazania Prezesowi UOKiK sprawozdania z wykonania nałożonych obowiązków został wyznaczony na 30 kwietnia 2028 roku. Takie rozwiązanie ma umożliwić organowi nadzorczemu kontrolę tego, czy banki faktycznie zmieniły swoje praktyki.

Osoby oczekujące na ponowną analizę sprawy powinny zachować wcześniejszą korespondencję i śledzić oficjalne informacje swojego banku. W razie wątpliwości można zwrócić się bezpośrednio do instytucji z pytaniem, czy konkretna reklamacja została objęta ponowną weryfikacją. Nie należy natomiast zakładać, że termin końca 2027 roku daje bankowi prawo do wstrzymywania każdego nowego zwrotu przez kilkanaście miesięcy. Dla nowych zgłoszeń zasady są inne, a obowiązek niezwłocznego działania wynika bezpośrednio z ustawy.

Byli klienci ING, BOŚ, Nest Banku i Plus Banku również mogą odzyskać pieniądze

Decyzje UOKiK uwzględniają sytuację osób, które w okresie objętym analizą korzystały z usług banku, ale później zamknęły rachunek. Byli klienci nie zostali automatycznie wyłączeni z możliwości ponownego rozpatrzenia reklamacji. Zgodnie z komunikatem urzędu banki mają poinformować osoby, których reklamacje zgłoszone po 15 listopada 2022 roku zostały odrzucone, o możliwości i sposobie wystąpienia z wnioskiem o ponowną analizę. Jest to istotne szczególnie dla konsumentów, którzy zrezygnowali z usług banku po negatywnym rozstrzygnięciu swojej sprawy.

W praktyce były klient powinien zachować dokumentację dotyczącą dawnego rachunku oraz zgłoszonego zdarzenia. Może to obejmować potwierdzenie złożenia reklamacji, odpowiedź banku, informacje o spornej transakcji i korespondencję z policją. Jeśli bank prześle powiadomienie dotyczące ponownej weryfikacji, warto zapoznać się z instrukcją i wymaganym sposobem złożenia wniosku. Nie należy przy tym zakładać, że każda osoba, która zamknęła konto w wymienionym banku, automatycznie uzyska prawo do wypłaty.

Ważne jest rozróżnienie pomiędzy obecnymi i byłymi klientami. W przypadku obecnych klientów decyzje przewidują ponowną weryfikację określonych negatywnych odpowiedzi. Dla byłych klientów przewidziano natomiast powiadomienie o możliwości i sposobie wystąpienia o ponowne sprawdzenie sprawy. Dlatego osoba, która nie posiada już konta w danym banku, powinna zwrócić szczególną uwagę na otrzymaną korespondencję i procedurę wskazaną przez instytucję.

Bank musi zwrócić pieniądze do następnego dnia roboczego. Jak działa zasada D+1?

Podstawowym przepisem regulującym obowiązki banków jest art. 46 ustawy o usługach płatniczych. Zgodnie z nim, w przypadku nieautoryzowanej transakcji dostawca usług płatniczych powinien niezwłocznie zwrócić klientowi odpowiednią kwotę. Zwrot powinien nastąpić najpóźniej do końca dnia roboczego następującego po dniu stwierdzenia nieautoryzowanej transakcji lub otrzymania zgłoszenia od klienta. Zasada ta jest określana jako D+1 i stanowi jeden z najważniejszych mechanizmów ochrony osób korzystających z usług płatniczych.

Przykładowo, jeśli klient zgłosi bankowi nieautoryzowany przelew w poniedziałek, a wtorek jest zwykłym dniem roboczym, ustawowy termin zwrotu co do zasady upływa z końcem wtorku. Nie oznacza to jednak, że każda reklamacja dotycząca dowolnej transakcji bankowej musi zostać pozytywnie rozpatrzona w tym czasie. Chodzi o szczególny obowiązek związany z nieautoryzowanymi operacjami płatniczymi. Standardowe terminy odpowiadania na reklamacje i termin zwrotu środków po takiej transakcji to dwa odrębne zagadnienia.

Przepisy przewidują wyjątki. Bank może wstrzymać zwrot, jeżeli posiada uzasadnione i należycie udokumentowane podstawy do podejrzewania oszustwa ze strony samego klienta oraz pisemnie poinformuje o tym właściwe organy ścigania. Znaczenie ma także termin zgłoszenia transakcji, ponieważ w określonych przypadkach uprawnienia klienta wygasają po upływie 13 miesięcy od obciążenia rachunku. Sam fakt, że klient podał kod lub wykorzystano jego dane logowania, nie stanowi jednak wystarczającej podstawy do automatycznej odmowy zwrotu.

Czy wpisanie kodu BLIK lub zatwierdzenie płatności oznacza zgodę klienta?

Nie każda operacja wykonana z wykorzystaniem prawidłowych danych uwierzytelniających musi być transakcją autoryzowaną. W praktyce cyberprzestępcy mogą przejmować dostęp do bankowości internetowej, wykorzystywać fałszywe strony logowania albo manipulować klientami w celu uzyskania kodów zabezpieczających. Z tego względu należy odróżnić techniczne uwierzytelnienie operacji od rzeczywistego wyrażenia zgody na jej wykonanie. To właśnie automatyczne utożsamianie tych dwóch czynności było jednym z problemów zakwestionowanych przez UOKiK.

Nie oznacza to, że każda transakcja wykonana pod wpływem oszustwa jest automatycznie nieautoryzowana w rozumieniu przepisów. Znaczenie ma to, na jaką operację klient rzeczywiście wyraził zgodę, jak przebiegał proces autoryzacji oraz czy transakcję zainicjowała osoba nieuprawniona. Przykładowo samodzielnie wykonany przelew do oszusta, mimo że został spowodowany podstępem, wymaga odrębnej analizy niż sytuacja, w której przestępca przejął dane klienta i bez jego zgody wypłacił pieniądze. Dlatego kwalifikacja prawna konkretnego zdarzenia nie powinna opierać się wyłącznie na ogólnym stwierdzeniu, że doszło do oszustwa.

Szczegółowo opisaliśmy jeden z takich przypadków w poradniku Podałem kod BLIK oszustowi – co zrobić i czy można odzyskać pieniądze?. Wyjaśniamy tam, jakie działania należy podjąć bezpośrednio po zdarzeniu oraz dlaczego sposób wykorzystania kodu ma istotne znaczenie. Osoba poszkodowana powinna przede wszystkim jak najszybciej zgłosić zdarzenie bankowi, zabezpieczyć dostęp do rachunku i zachować dokumentację. Zwlekanie z reakcją może utrudnić ograniczenie dalszych strat.

TSUE wydał ważny wyrok. Rażące niedbalstwo nie pozwala automatycznie odmówić zwrotu

Dodatkowe znaczenie dla sprawy ma wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 października 2026 roku w sprawie C-70/25, Tukowiecka. Trybunał rozstrzygnął problem dotyczący obowiązku niezwłocznego zwrotu środków po nieautoryzowanej transakcji oraz możliwości powoływania się przez bank na rażące niedbalstwo klienta. Sprawa dotyczyła osoby, która padła ofiarą phishingu i utraciła pieniądze po wykorzystaniu przez przestępcę danych logowania do bankowości internetowej. Wyrok ma znaczenie dla stosowania przepisów o usługach płatniczych w całej Unii Europejskiej.

TSUE potwierdził, że zarzut rażącego niedbalstwa klienta nie zwalnia banku z obowiązku niezwłocznego zwrotu kwoty nieautoryzowanej transakcji. Oznacza to, że instytucja finansowa nie może automatycznie odmówić oddania pieniędzy tylko dlatego, że uważa zachowanie klienta za nieostrożne. Obowiązek dokonania zwrotu należy odróżnić od późniejszego ustalenia odpowiedzialności za stratę. Jeżeli bank uważa, że klient faktycznie dopuścił się rażącego niedbalstwa, może następnie dochodzić odpowiedniego roszczenia na przewidzianej prawem drodze.

To bardzo istotne rozróżnienie dla konsumentów. Wyrok nie oznacza, że klient nigdy nie odpowiada za skutki swojego zachowania ani że bank nie może dochodzić zwrotu wypłaconych pieniędzy. Potwierdza natomiast, że instytucja nie powinna samodzielnie zastępować właściwego procesu ustalania odpowiedzialności automatyczną odmową wykonania ustawowego obowiązku. Najpierw należy zastosować zasady dotyczące zwrotu po nieautoryzowanej transakcji, a następnie, jeśli istnieją podstawy, rozstrzygać spór o odpowiedzialność.

Co powinien zrobić klient, któremu bank wcześniej odrzucił reklamację?

Osoby, które utraciły pieniądze w wyniku nieautoryzowanej transakcji i otrzymały odmowną odpowiedź od jednego z czterech wymienionych banków, powinny przede wszystkim ustalić, czy ich sprawa mieści się w zakresie decyzji UOKiK. Ważne są data reklamacji, data odpowiedzi banku oraz to, czy klient nadal korzysta z usług danej instytucji. Warto również sprawdzić, jakie uzasadnienie przedstawił bank i czy opierało się ono wyłącznie na prawidłowym uwierzytelnieniu transakcji albo zarzucie niewłaściwego zachowania klienta.

Praktyczne działania, które warto podjąć:

  1. Odszukaj wcześniejszą reklamację i odpowiedź banku. Sprawdź daty oraz numer sprawy.
  2. Zweryfikuj, czy problem dotyczył nieautoryzowanej transakcji. Decyzje nie obejmują automatycznie wszystkich rodzajów reklamacji bankowych.
  3. Sprawdź komunikaty banku. Instytucje zostały zobowiązane do poinformowania klientów o nowych zasadach.
  4. Jeśli nie korzystasz już z usług banku, zwróć uwagę na procedurę dla byłych klientów. Może ona wymagać złożenia wniosku o ponowną weryfikację.
  5. Zachowaj całą dokumentację. Dotyczy to korespondencji, historii transakcji i ewentualnego zgłoszenia przestępstwa.

Nie należy przyjmować, że samo wysłanie ponownej reklamacji gwarantuje odzyskanie środków. Bank musi ocenić okoliczności konkretnego zdarzenia i zastosować właściwe przepisy. Jednocześnie wcześniejsza odmowa nie powinna zniechęcać konsumenta do sprawdzenia, czy jego sprawa podlega ponownej weryfikacji. Decyzje UOKiK mają właśnie służyć usunięciu negatywnych skutków praktyk, które mogły naruszać prawa poszkodowanych.

Jeżeli bank ponownie odrzuci reklamację albo nie udzieli wystarczających wyjaśnień, konsument może rozważyć skorzystanie z pomocy Rzecznika Finansowego. Opisaliśmy dostępne możliwości w artykule Bank odrzucił reklamację – co dalej i kiedy pomaga Rzecznik Finansowy?. Warto odróżnić interwencję Rzecznika Finansowego od działań UOKiK, który w tej sprawie zajmuje się praktykami naruszającymi zbiorowe interesy konsumentów. Obie instytucje pełnią odmienne funkcje, ale mogą przyczyniać się do poprawy ochrony klientów rynku finansowego.

Co zrobić, jeśli pieniądze zostały skradzione z konta dopiero teraz?

Osoba, która zauważy nieznaną transakcję, powinna niezwłocznie skontaktować się z bankiem za pomocą oficjalnego kanału komunikacji. W zależności od sytuacji konieczne może być zablokowanie dostępu do bankowości, zastrzeżenie karty, zmiana danych uwierzytelniających albo wyłączenie podejrzanego urządzenia z dostępu do konta. Najważniejsze jest jak najszybsze ograniczenie ryzyka kolejnych transakcji i zgłoszenie tych, których klient nie autoryzował.Warto także zachować potwierdzenie zgłoszenia, numer reklamacji i informacje o zakwestionowanych operacjach.

Jeżeli istnieje podejrzenie przestępstwa, należy również rozważyć zawiadomienie policji. Zgłoszenie organom ścigania może pomóc w ustaleniu sprawcy i zabezpieczeniu materiału dowodowego, ale nie zastępuje zgłoszenia nieautoryzowanej transakcji bankowi. Co ważne, bank nie może uzależniać każdego zwrotu wyłącznie od wcześniejszego odzyskania środków przez policję. Obowiązki instytucji finansowej wynikają bezpośrednio z przepisów dotyczących usług płatniczych.

Warto sprawdzić również bezpieczeństwo innych usług powiązanych z rachunkiem. Jeśli doszło do przejęcia danych logowania, zagrożone mogą być urządzenia, poczta elektroniczna lub inne aplikacje wykorzystujące podobne hasła. Korzystanie z odrębnych danych uwierzytelniających i sprawdzanie listy aktywnych urządzeń może ograniczyć ryzyko dalszych strat. Jeżeli przestępca miał dostęp do telefonu, pomocny będzie nasz poradnik Skradziony telefon z aplikacją bankową – jak zabezpieczyć pieniądze?.

Czy decyzje UOKiK oznaczają, że każdy klient otrzyma odszkodowanie?

Nie. Najnowsze decyzje nie przewidują automatycznej wypłaty pieniędzy wszystkim klientom czterech banków.Chodzi o ponowną ocenę określonych spraw dotyczących nieautoryzowanych transakcji oraz usunięcie skutków nieprawidłowych praktyk reklamacyjnych. Jeżeli wcześniejsza odmowa była nieuzasadniona, bank powinien dokonać odpowiedniego zwrotu. Każda sprawa wymaga jednak weryfikacji, a samo posiadanie rachunku w jednej z wymienionych instytucji nie daje podstawy do uzyskania pieniędzy.

Warto też odróżnić zwrot kwoty nieautoryzowanej transakcji od dodatkowego odszkodowania. Zwrot polega na przywróceniu sytuacji finansowej klienta w związku z określoną operacją, zgodnie z właściwymi przepisami. Dochodzenie dalszych roszczeń, na przykład związanych z odrębną szkodą, wymaga analizy konkretnych podstaw prawnych i okoliczności. Decyzje UOKiK nie oznaczają, że każdemu poszkodowanemu automatycznie przysługuje dodatkowa kwota zadośćuczynienia.

Dla klientów kluczowe jest więc sprawdzenie, czy bank zastosował prawidłowe zasady rozpatrywania zgłoszenia. W przypadku nieautoryzowanych transakcji istotne znaczenie mają moment zgłoszenia, rzeczywisty przebieg operacji oraz dowody dotyczące jej autoryzacji. Wcześniejsze powołanie się przez bank na wykorzystanie prawidłowego kodu lub danych logowania nie zamyka automatycznie drogi do odzyskania pieniędzy.

UOKiK zapowiada dalszą kontrolę praktyk banków

Najnowsze decyzje wpisują się w szersze działania Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów dotyczące ochrony klientów sektora finansowego. Wcześniej podobne rozstrzygnięcia objęły Alior Bank, mBank, BNP Paribas Bank Polska i Bank Millennium. Kolejne cztery instytucje zostały zobowiązane do wprowadzenia zmian, ponieważ organ zakwestionował sposób, w jaki rozpatrywały część zgłoszeń nieautoryzowanych transakcji. Oznacza to, że banki muszą uwzględniać nie tylko techniczne zapisy systemów płatniczych, ale również wymagania wynikające z ochrony praw konsumentów.

Istotne znaczenie ma także październikowy wyrok TSUE, który potwierdził rozróżnienie pomiędzy obowiązkiem niezwłocznego zwrotu a późniejszą odpowiedzialnością klienta. Orzeczenie wzmacnia znaczenie prawidłowego stosowania zasad wynikających z dyrektywy PSD2 i polskiej ustawy o usługach płatniczych. Banki powinny odpowiednio dostosować swoje procedury, aby unikać odmów opartych wyłącznie na niewystarczających przesłankach. Dla konsumentów oznacza to silniejsze podstawy do kwestionowania nieuzasadnionych odmów zwrotu pieniędzy.

Podsumowanie. Kto może odzyskać pieniądze po decyzjach UOKiK?

ING Bank Śląski, BOŚ, Nest Bank i Plus Bank muszą ponownie przeanalizować określone odrzucone reklamacje dotyczące nieautoryzowanych transakcji płatniczych. Obowiązek obejmuje negatywne odpowiedzi udzielone obecnym klientom od 16 listopada 2022 roku. Byli klienci, których reklamacje zgłoszone po 15 listopada 2022 roku zostały odrzucone, mają zostać poinformowani o możliwości wystąpienia z wnioskiem o ponowną weryfikację. W uzasadnionych przypadkach zwroty mają nastąpić najpóźniej do 31 grudnia 2027 roku.

Najważniejszy wniosek dla osób korzystających z bankowości pozostaje jednak szerszy. Bank nie może automatycznie odmówić zwrotu pieniędzy po nieautoryzowanej transakcji tylko dlatego, że wykorzystano prawidłowe dane logowania, kod PIN lub mechanizm potwierdzenia operacji. Przepisy przewidują zasadę D+1, czyli obowiązek niezwłocznego zwrotu środków, co do zasady najpóźniej do końca następnego dnia roboczego po zgłoszeniu. Ewentualny spór dotyczący odpowiedzialności klienta, w tym zarzutu rażącego niedbalstwa, jest odrębną kwestią. Osoby, którym wcześniej odmówiono pomocy, powinny sprawdzić dokumentację swojej sprawy oraz informacje publikowane przez bank.

Źródła

  1. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów – Kolejne banki zweryfikują odrzucone reklamacje. Decyzje Prezesa UOKiK. Oficjalny komunikat z 4 listopada 2026 roku, zawierający wykaz banków, obowiązki naprawcze i terminy ponownej weryfikacji reklamacji.
  2. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej – Wyrok w sprawie C-70/25, Tukowiecka (PDF). Komunikat prasowy z 15 października 2026 roku dotyczący obowiązku zwrotu środków po nieautoryzowanej transakcji.
  3. Rzecznik Finansowy – Kradzież pieniędzy z konta? Bank musi je niezwłocznie zwrócić. Oficjalne omówienie wyroku TSUE i zasad odpowiedzialności banków.
  4. Rzecznik Finansowy – Transakcje nieautoryzowane: pytania i odpowiedzi. Wyjaśnienia dotyczące terminu D+1, wyjątków i sposobu zgłaszania transakcji.
  5. Dziennik Ustaw / ELI – Ustawa o usługach płatniczych, tekst jednolity. W szczególności art. 44–46 dotyczące zgłaszania nieautoryzowanych transakcji, ciężaru dowodu i obowiązku zwrotu środków.

Zobacz również

Podobne wpisy

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *