Inflacja w Stanach Zjednoczonych ponownie przyspieszyła. Według najnowszych danych amerykańskiego Bureau of Economic Analysis wskaźnik PCE wzrósł we wrześniu 2026 roku do 3,6% rok do roku, wobec 3,4% w sierpniu.Jednocześnie gospodarka USA zwiększyła tempo wzrostu, a produkt krajowy brutto w III kwartale wzrósł o 3,4% w ujęciu annualizowanym. Dane opublikowane 29 października pokazują, że największa gospodarka świata pozostaje silna, ale presja inflacyjna nie ustępuje. To istotny problem dla Rezerwy Federalnej, która próbuje ograniczyć wzrost cen bez doprowadzania do gwałtownego osłabienia aktywności gospodarczej.
Federal Reserve pozostawiła 28 października stopy procentowe na poziomie 3,75–4,00%, a dwóch członków komitetu opowiedziało się za podwyżką. Najnowsze informacje zwiększają znaczenie grudniowego posiedzenia amerykańskiego banku centralnego. Dla polskich konsumentów i inwestorów nie jest to wyłącznie odległe wydarzenie gospodarcze. Decyzje Fed mogą wpływać na kurs dolara wobec złotego, ceny aktywów finansowych, koszty międzynarodowego finansowania oraz warunki oszczędzania w amerykańskiej walucie.
Inflacja PCE w USA osiągnęła 3,6%. Najnowsze dane za wrzesień 2026
29 października 2026 roku Bureau of Economic Analysis opublikowało dane dotyczące dochodów, wydatków konsumpcyjnych i cen w Stanach Zjednoczonych. Z raportu wynika, że wskaźnik cen wydatków konsumpcyjnych PCE wzrósł we wrześniu o 3,6% w porównaniu z analogicznym miesiącem poprzedniego roku. W sierpniu roczna dynamika cen wynosiła 3,4%, co oznacza przyspieszenie inflacji o 0,2 punktu procentowego. W ujęciu miesięcznym ceny wzrosły o 0,5%, podczas gdy w sierpniu wzrost wynosił 0,3%.
Dane mają szczególne znaczenie, ponieważ wskaźnik PCE jest jednym z najważniejszych mierników inflacji wykorzystywanych przez amerykański bank centralny. Fed dąży do utrzymania inflacji na poziomie 2% w dłuższym okresie, a obecny wynik wyraźnie przekracza ten cel. Różnica między aktualnym odczytem PCE a celem Fed wynosi 1,6 punktu procentowego. Oznacza to, że mimo wcześniejszych działań w zakresie polityki pieniężnej wzrost cen pozostaje problemem dla amerykańskiej gospodarki.
| Wskaźnik | Sierpień 2026 | Wrzesień 2026 |
|---|---|---|
| Inflacja PCE rok do roku | 3,4% | 3,6% |
| Inflacja PCE miesiąc do miesiąca | 0,3% | 0,5% |
| Inflacja bazowa PCE miesiąc do miesiąca | 0,3% | 0,3% |
| Realne dochody do dyspozycji, zmiana miesięczna | 0,0% | -0,3% |
Źródło: U.S. Bureau of Economic Analysis, Personal Income and Outlays, September 2026, publikacja z 29 października 2026 r.
Warto zauważyć, że PCE nie jest jedynym wskaźnikiem inflacji publikowanym w Stanach Zjednoczonych. Amerykański urząd statystyczny Bureau of Labor Statistics publikuje również indeks CPI, który jest szeroko wykorzystywany w analizach kosztów życia. Oba mierniki obejmują zmiany cen konsumpcyjnych, ale różnią się między innymi sposobem ważenia poszczególnych wydatków i zakresem uwzględnianych transakcji. Dlatego ich wartości nie muszą być identyczne w tym samym miesiącu.
Inflacja bazowa PCE nadal przekracza 3%. Dlaczego Fed zwraca na nią uwagę?
Inflacja bazowa PCE, z wyłączeniem żywności i energii, wyniosła we wrześniu 2026 roku 3,1% rok do roku. W ujęciu miesięcznym wskaźnik wzrósł o 0,3%, czyli w takim samym tempie jak w sierpniu. Oznacza to, że presja cenowa nie ogranicza się wyłącznie do najbardziej zmiennych kategorii produktów. Ceny wielu pozostałych towarów i usług nadal zwiększają się w tempie wyższym od celu amerykańskiego banku centralnego.
Wyłączenie żywności i energii pozwala obserwować zmiany cen w pozostałej części gospodarki. Ceny paliw, gazu czy niektórych produktów spożywczych mogą silnie reagować na pogodę, wydarzenia geopolityczne lub zmiany podaży surowców. Takie wahania nie zawsze odzwierciedlają trwałą presję inflacyjną. Dlatego wskaźnik bazowy może dostarczać dodatkowych informacji o utrwalaniu się wzrostu cen w usługach i innych obszarach konsumpcji.
Nie oznacza to jednak, że Fed ignoruje ceny żywności i energii. Podstawowy cel inflacyjny banku centralnego odnosi się do szerokiego wskaźnika PCE. Dane bazowe są wykorzystywane pomocniczo przy ocenie tendencji cenowych i przyszłego ryzyka inflacyjnego. Obecne wartości obu wskaźników pokazują, że sprowadzenie inflacji do poziomu 2% może wymagać dalszego okresu restrykcyjnej polityki pieniężnej.
Z perspektywy gospodarstw domowych ważny jest również długoterminowy poziom cen. Jeżeli inflacja spada z wysokiego poziomu do niższego, nie oznacza to automatycznego powrotu cen do wcześniejszych wartości. W przypadku wrześniowych danych ze Stanów Zjednoczonych sytuacja jest dodatkowo odmienna, ponieważ roczna dynamika cen ponownie wzrosła. Więcej o tym mechanizmie wyjaśniamy w poradniku Inflacja – co to jest i jak wpływa na Twoje oszczędności?.
PKB Stanów Zjednoczonych wzrósł o 3,4%. Gospodarka wyraźnie przyspieszyła
Tego samego dnia BEA opublikowało również wstępne dane o wzroście gospodarczym w III kwartale 2026 roku. Według pierwszego szacunku realny PKB Stanów Zjednoczonych zwiększył się o 3,4% w ujęciu annualizowanym, wobec 2,2% w II kwartale. Oznacza to wyraźne przyspieszenie aktywności gospodarczej. Jest to jednak wartość wstępna, która może zostać skorygowana wraz z napływem kolejnych danych.
Szczególnie istotne jest prawidłowe rozumienie amerykańskiej metodologii. Wzrost PKB o 3,4% nie oznacza, że gospodarka USA zwiększyła swoją produkcję dokładnie o 3,4% w ciągu trzech miesięcy. BEA podaje główny odczyt jako tempo annualizowane, czyli przedstawione w skali roku przy założeniu utrzymania kwartalnego tempa zmian. W porównaniu z bezpośrednio poprzednim kwartałem wzrost realnego PKB wyniósł około 0,8%.
| Wskaźnik | II kwartał 2026 | III kwartał 2026 |
|---|---|---|
| Realny wzrost PKB, tempo annualizowane | 2,2% | 3,4% |
| Realna sprzedaż finalna dla prywatnych nabywców krajowych, tempo annualizowane | 4,6% | 4,9% |
Źródło: BEA, GDP (Advance Estimate), Third Quarter 2026, dane wyrównane sezonowo i annualizowane.
Z raportu wynika, że do wzrostu PKB przyczyniły się przede wszystkim większe inwestycje, wydatki konsumpcyjne i wydatki sektora publicznego. Część pozytywnego wpływu została ograniczona przez spadek eksportu. Import również wzrósł, co w rachunkach narodowych stanowi pozycję odejmowaną przy obliczaniu produktu krajowego brutto. Taki układ pokazuje, że krajowy popyt pozostaje istotnym źródłem amerykańskiego wzrostu gospodarczego.
Konsumpcja i inwestycje napędzają USA. Czy to zwiększa ryzyko inflacyjne?
Silny wzrost gospodarczy jest zwykle korzystny dla zatrudnienia i wyników przedsiębiorstw, ale może jednocześnie utrudniać ograniczanie inflacji. Jeżeli gospodarstwa domowe i firmy zwiększają wydatki szybciej, niż gospodarka jest w stanie podnosić produkcję i dostępność usług, powstaje presja na ceny. Nie oznacza to jednak, że każdy okres szybkiego wzrostu PKB musi prowadzić do przyspieszenia inflacji. Znaczenie ma również rozwój wydajności pracy, inwestycji i możliwości produkcyjnych.
Amerykańskie dane za III kwartał wskazują na duże znaczenie inwestycji przedsiębiorstw, w tym wydatków na sprzęt i technologie informatyczne. Według BEA wzrost nakładów na wyposażenie był związany między innymi ze sprzętem służącym do przetwarzania informacji. To ważne w kontekście intensywnego rozwoju infrastruktury wykorzystywanej przez usługi chmurowe i sztuczną inteligencję. Inwestycje tego rodzaju mogą zwiększać produktywność gospodarki, ale jednocześnie wymagają dużych nakładów finansowych już w momencie ich realizacji.
Osobnym sygnałem jest sytuacja amerykańskich konsumentów. We wrześniu nominalne wydatki konsumpcyjne wzrosły o 0,5% miesiąc do miesiąca, podczas gdy dochody osobiste zwiększyły się o 0,2%. Jednocześnie realne dochody do dyspozycji obniżyły się o 0,3%. Oznacza to, że sam wzrost wydatków w dolarach nie musi przekładać się na równie duży wzrost ilości kupowanych towarów i usług.
W tym samym okresie stopa oszczędności gospodarstw domowych wyniosła 3,8%. Wskaźnik pokazuje, jaka część dochodu do dyspozycji pozostaje po uwzględnieniu wydatków konsumpcyjnych. Nie należy go jednak interpretować jako informacji, że każde amerykańskie gospodarstwo odkłada dokładnie taki sam odsetek dochodów. Jest to wielkość zagregowana, której znaczenie najlepiej analizować razem z danymi o dochodach, konsumpcji i zadłużeniu.
Fed pozostawił stopy procentowe w przedziale 3,75–4,00%
28 października 2026 roku Federalny Komitet Otwartego Rynku (FOMC) zdecydował o utrzymaniu przedziału docelowego stopy federal funds na poziomie 3,75–4,00%. Decyzja zapadła stosunkiem głosów 10 do 2. Większość członków komitetu uznała, że należy poczekać na dalsze informacje dotyczące aktywności gospodarczej i inflacji. W oficjalnym komunikacie Fed wskazał, że gospodarka rozwija się w silnym tempie, ale wzrost cen pozostaje podwyższony.
Dwie osoby zagłosowały przeciwko pozostawieniu stóp bez zmian. Lisa Cook oraz Beth Hammack opowiedziały się za podwyższeniem przedziału docelowego o 0,25 punktu procentowego. To istotny sygnał, że wewnątrz amerykańskiego banku centralnego istnieją różnice zdań dotyczące odpowiedniego poziomu restrykcyjności polityki pieniężnej. Nie oznacza jednak, że stanowisko dwóch członków jest automatyczną zapowiedzią decyzji całego komitetu podczas następnego posiedzenia.
Rezerwa Federalna musi równoważyć dwa podstawowe cele: stabilność cen i maksymalne zatrudnienie. Utrzymywanie wyższych stóp procentowych może ograniczać nadmierny popyt, ponieważ finansowanie zakupów i inwestycji staje się droższe. Jednocześnie zbyt restrykcyjne warunki mogą osłabiać gospodarkę i zatrudnienie. Dlatego decyzje banku centralnego zależą od oceny zarówno bieżących danych, jak i przyszłych zagrożeń.
Po październikowym posiedzeniu oficjalny przedział stóp pozostał bez zmian. Nie należy więc utożsamiać przyspieszenia inflacji PCE z faktyczną podwyżką oprocentowania przez Fed. Nowe dane mogą wpływać na oczekiwania dotyczące kolejnych decyzji, ale same nie zmieniają automatycznie obowiązującego poziomu stóp procentowych.
Czy Fed podniesie stopy procentowe w grudniu 2026 roku?
Kolejne regularne posiedzenie FOMC zaplanowano na 8–9 grudnia 2026 roku. Podczas spotkania komitet ponownie oceni sytuację gospodarczą oraz perspektywy inflacji. Wyniki PCE za wrzesień i szacunek PKB za III kwartał będą ważnym elementem tej analizy, ale przed posiedzeniem pojawią się również następne publikacje statystyczne. Nie ma obecnie oficjalnej decyzji przesądzającej o grudniowej podwyżce stóp.
Potencjalny wzrost oprocentowania o 0,25 punktu procentowego oznaczałby zmianę obecnego przedziału z 3,75–4,00% do 4,00–4,25%. Byłby to przykład zaostrzenia polityki pieniężnej, które mogłoby wpływać na oprocentowanie instrumentów rynku pieniężnego, koszt finansowania i oczekiwania inwestorów. Sama dyskusja o takim scenariuszu może wywoływać reakcje rynkowe jeszcze przed posiedzeniem Fed. Nie oznacza to jednak, że bank centralny musi zrealizować oczekiwania uczestników rynku.
Warto również pamiętać, że grudniowe posiedzenie będzie połączone z publikacją nowych projekcji gospodarczych członków FOMC. Pozwolą one lepiej ocenić przewidywaną ścieżkę inflacji, wzrostu gospodarczego i stóp procentowych. Nadal będą to jednak prognozy i indywidualne oceny uczestników procesu decyzyjnego, a nie gwarantowane przyszłe decyzje. Dla inwestorów ważny będzie więc zarówno sam poziom stóp, jak i komunikacja Fed dotycząca kolejnych miesięcy.
Dlaczego wysoka inflacja w USA może wpływać na kurs dolara?
Dolar amerykański jest jedną z najważniejszych walut wykorzystywanych w międzynarodowych transakcjach finansowych i handlowych. Oczekiwania dotyczące polityki Fed mogą wpływać na atrakcyjność aktywów denominowanych w USD, w tym amerykańskich obligacji skarbowych. Jeżeli rynek zaczyna oczekiwać wyższych stóp procentowych w Stanach Zjednoczonych, może to zwiększać zainteresowanie niektórymi inwestycjami dolarowymi. Nie oznacza to jednak, że dolar musi w każdym takim przypadku się umacniać.
Na kurs USD/PLN wpływają bowiem jednocześnie czynniki dotyczące obu walut. Znaczenie mają decyzje Fed, ale również polityka Narodowego Banku Polskiego, sytuacja polskiej gospodarki, globalny apetyt na ryzyko i przepływy kapitału. Nawet bardzo ważna publikacja makroekonomiczna ze Stanów Zjednoczonych nie pozwala więc jednoznacznie przewidzieć przyszłej ceny dolara. Wyższa inflacja w USA może wspierać oczekiwania na restrykcyjną politykę Fed, lecz jej końcowy wpływ na kurs walutowy nie jest z góry określony.
Ważne jest również to, jak dane wypadają względem wcześniejszych prognoz. Jeśli inwestorzy spodziewali się jeszcze wyższej inflacji, nawet wysoki odczyt może zostać odebrany jako względnie korzystny. Odwrotnie jest wtedy, gdy dane okazują się znacznie mocniejsze od oczekiwań. Dlatego kursy walut reagują często nie tylko na samą wartość wskaźnika, ale także na różnicę między wynikiem a przewidywaniami rynku.
Co zmiana kursu USD/PLN oznacza dla polskich oszczędności?
Osoby przechowujące oszczędności w dolarach są narażone na zmiany wartości amerykańskiej waluty względem złotego. Nawet gdy kwota na rachunku dolarowym pozostaje niezmieniona, jej równowartość w PLN może rosnąć lub spadać. Jest to ryzyko walutowe, które należy uwzględniać niezależnie od oprocentowania rachunku. Dotyczy ono zarówno depozytów bankowych, jak i inwestycji denominowanych w dolarach.
Załóżmy, że ktoś posiada 5000 USD i zamierza wymienić je na złote. Przy hipotetycznym kursie 3,80 zł za dolara otrzymałby 19 000 zł, natomiast przy kursie 4,00 zł wartość tej samej kwoty wyniosłaby 20 000 zł. Różnica to 1000 zł, mimo że liczba posiadanych dolarów nie uległa zmianie. Są to wyłącznie przykładowe kursy służące pokazaniu działania mechanizmu, a nie aktualne notowania USD/PLN ani prognoza.
| Kwota w USD | Przykładowy kurs | Równowartość w PLN |
|---|---|---|
| 5000 USD | 3,80 zł | 19 000 zł |
| 5000 USD | 4,00 zł | 20 000 zł |
| Różnica | 0,20 zł | 1000 zł |
Przykład matematyczny, bez uwzględnienia spreadu, opłat oraz podatków. Podane kursy nie są notowaniami rynkowymi.
W praktyce wynik przewalutowania może być mniej korzystny ze względu na spread walutowy i ewentualne prowizje banku. Duże znaczenie ma także to, czy dana osoba będzie wydawać pieniądze bezpośrednio w dolarach, czy planuje ich wymianę na złote. Inaczej należy oceniać ryzyko przy oszczędzaniu na przyszły wydatek w USD, a inaczej przy krótkoterminowym kupowaniu dolarów z nadzieją na wzrost kursu. Więcej o zasadach przechowywania i wymiany walut opisujemy w poradniku Konto walutowe – jak działa, ile kosztuje i czy warto?.
Czy wysokie stopy Fed oznaczają lepsze oprocentowanie lokat w dolarach?
Wyższe stopy procentowe banku centralnego mogą wpływać na koszt pieniądza w określonej walucie, ale nie oznaczają automatycznie identycznego oprocentowania depozytów oferowanych klientom indywidualnym. Banki ustalają własne warunki rachunków oszczędnościowych i lokat w USD, uwzględniając między innymi konkurencję oraz zapotrzebowanie na finansowanie. Dlatego przed zakupem waluty na lokatę warto porównać nie tylko nominalne oprocentowanie, ale również wszystkie koszty związane z produktem.
Przykładowo rachunek dolarowy oprocentowany na 3% w skali roku może wydawać się atrakcyjny dla osoby posiadającej oszczędności w tej walucie. Jeżeli jednak pieniądze zostały wcześniej wymienione ze złotych, ostateczny wynik zależy także od kursu zastosowanego przy zakupie i późniejszej sprzedaży dolarów. Dodatkowo trzeba uwzględnić zasady opodatkowania odsetek. Wysokie oprocentowanie nominalne nie eliminuje więc ryzyka straty po przeliczeniu na polską walutę.
Dla osoby regularnie otrzymującej wynagrodzenie w USD sytuacja może wyglądać inaczej. Jeżeli planuje przyszłe wydatki w tej samej walucie, ogranicza konieczność wielokrotnego przewalutowania. Nadal jednak powinna sprawdzić bezpieczeństwo instytucji finansowej, zasady ochrony depozytów i warunki rachunku. Nie można również utożsamiać oprocentowania oferowanego przez amerykański bank z ofertami dostępnymi w polskich instytucjach.
Czy decyzje Fed wpływają na polskie kredyty hipoteczne?
Stopy procentowe Fed nie są bezpośrednią podstawą oprocentowania standardowych kredytów hipotecznych udzielanych w polskich złotych. Politykę pieniężną w Polsce prowadzi Narodowy Bank Polski, a wysokość oprocentowania kredytu zależy od warunków konkretnej umowy oraz odpowiednich wskaźników. Oznacza to, że ewentualna grudniowa podwyżka stóp w USA nie przełoży się automatycznie na identyczny wzrost rat kredytów w PLN.
Wpływ wydarzeń ze Stanów Zjednoczonych może być jednak pośredni. Zmiany rentowności amerykańskich obligacji i międzynarodowych przepływów kapitału mogą oddziaływać na warunki finansowania również na innych rynkach. Znaczenie mają też kursy walut, ceny surowców i oczekiwania dotyczące inflacji w poszczególnych państwach. Dlatego globalne decyzje monetarne mogą wpływać na otoczenie, w którym działają polskie banki, nawet jeśli nie zmieniają bezpośrednio parametrów kredytu.
Szczególnie ważne jest rozróżnienie kredytów w złotych od zobowiązań denominowanych w walutach obcych. W przypadku finansowania powiązanego z dolarem znaczenie mogą mieć zarówno odpowiednie dolarowe wskaźniki oprocentowania, jak i kurs USD/PLN. Dla kredytobiorcy uzyskującego dochody w złotych osłabienie polskiej waluty mogłoby zwiększać koszt spłaty zadłużenia w dolarach. Nie oznacza to jednak, że każdy kredyt walutowy reaguje natychmiast i w identyczny sposób na decyzje Fed.
Co amerykańska inflacja oznacza dla polskich inwestorów giełdowych?
Zmiany oczekiwań dotyczących stóp procentowych w Stanach Zjednoczonych mogą wpływać na wyceny amerykańskich akcji i obligacji. Wyższe rynkowe stopy dyskontowe mogą ograniczać obecną wartość przyszłych przepływów pieniężnych, szczególnie w przypadku spółek, których wyceny silnie zależą od oczekiwanych zysków w kolejnych latach. Nie oznacza to jednak, że wszystkie akcje muszą spadać, gdy inflacja jest wyższa od oczekiwań. Znaczenie mają także wyniki przedsiębiorstw, wzrost gospodarczy i sytuacja poszczególnych branż.
Silny PKB może być korzystnym sygnałem dla firm generujących przychody na rynku amerykańskim. Jednocześnie utrzymywanie restrykcyjnej polityki Fed może zwiększać koszt pozyskiwania kapitału i ograniczać atrakcyjność niektórych wycen giełdowych. Te dwa czynniki mogą oddziaływać na rynek w przeciwnych kierunkach. Dlatego nie należy sprowadzać wpływu danych makroekonomicznych do prostej zasady, według której dobra gospodarka zawsze oznacza wzrost cen akcji.
Polscy inwestorzy kupujący instrumenty denominowane w dolarach muszą dodatkowo uwzględniać kurs walutowy. Wartość amerykańskich akcji może wzrosnąć w USD, ale wynik po przeliczeniu na złote będzie zależał również od zmian USD/PLN. Ostateczny rezultat inwestycji mogą zmniejszać prowizje, koszty przewalutowania i podatki. Dlatego przy analizie zagranicznych inwestycji należy osobno oceniać ryzyko związane z aktywem oraz ryzyko walutowe.
Czy inflacja w USA może wpłynąć na ceny w Polsce?
Stany Zjednoczone odgrywają istotną rolę w światowym systemie finansowym, dlatego zmiany polityki pieniężnej Fed mogą mieć znaczenie również dla gospodarki Polski. Jednym z możliwych kanałów oddziaływania jest kurs dolara, wykorzystywanego w międzynarodowych rozliczeniach surowcowych i handlowych. Jeżeli dolar umocni się względem złotego, koszty części importowanych produktów i surowców wycenianych w USD mogą wzrosnąć. Ostateczny wpływ na ceny detaliczne zależy jednak od wielu dodatkowych czynników.
Przykładowo ropa naftowa jest powszechnie wyceniana na rynkach międzynarodowych w dolarach. Dlatego koszt jej zakupu przez podmioty rozliczające się w złotych zależy nie tylko od ceny surowca w USD, lecz także od kursu walutowego. Nawet spadek dolarowej ceny ropy może zostać częściowo zneutralizowany przez osłabienie złotego. Nie oznacza to jednak, że każda zmiana dolara natychmiast i proporcjonalnie wpływa na ceny paliw na polskich stacjach.
Znaczenie mają również warunki globalnego finansowania i zachowanie międzynarodowych inwestorów. Utrzymywanie wyższych stóp w USA może wpływać na atrakcyjność niektórych aktywów dolarowych względem instrumentów finansowych innych państw. Nie należy jednak wyciągać z tego wniosku, że każda podwyżka Fed powoduje odpływ kapitału z Polski. Reakcja rynku zależy od oczekiwań inwestorów, sytuacji gospodarczej i poziomu ryzyka.
Jakie dane będą teraz najważniejsze dla Fed?
Najnowszy raport pokazuje jednoczesne przyspieszenie inflacji PCE i silny wzrost PKB. Dla Rezerwy Federalnej istotne będą jednak również kolejne informacje o rynku pracy, dochodach gospodarstw domowych, wydatkach konsumenckich i zmianach cen. Jedna publikacja statystyczna nie pozwala przesądzić o trwałości obecnych tendencji. W kolejnych miesiącach wartości części wskaźników mogą być korygowane wraz z dostępnością nowych danych.
BEA zaplanowało następną publikację dotyczącą wydatków konsumpcyjnych i inflacji PCE, obejmującą październik 2026 roku, na 25 listopada 2026 roku. Tego samego dnia ma zostać przedstawiony drugi szacunek PKB za III kwartał. Oba raporty pojawią się przed grudniowym posiedzeniem FOMC i mogą mieć znaczenie dla oceny gospodarki. Należy jednak pamiętać, że harmonogram publikacji i kolejne dane nie stanowią gwarancji konkretnej decyzji banku centralnego.
Ważne będzie także to, czy wzrost inwestycji przełoży się na trwałą poprawę produktywności. Jeżeli gospodarka będzie w stanie zwiększać produkcję bez proporcjonalnego wzrostu kosztów, może to ograniczać część presji inflacyjnej. Z drugiej strony utrzymywanie silnego popytu przy ograniczeniach podaży mogłoby utrudniać sprowadzenie inflacji do celu. Właśnie od równowagi pomiędzy popytem, możliwościami produkcyjnymi i zmianami cen zależeć będzie przyszła polityka Fed.
Inflacja USA 3,6% i wzrost PKB 3,4%. Najważniejsze wnioski
Najnowsze dane opublikowane 29 października 2026 roku pokazują, że inflacja PCE w Stanach Zjednoczonych wzrosła do 3,6% rok do roku, a gospodarka w III kwartale rozwijała się w tempie 3,4% annualizowanym.Jednocześnie realne dochody do dyspozycji gospodarstw domowych obniżyły się we wrześniu o 0,3% miesiąc do miesiąca. Oznacza to, że silna aktywność gospodarcza współistnieje z utrzymującą się presją na ceny i siłę nabywczą konsumentów. Dla banku centralnego jest to wymagające otoczenie, w którym konieczne jest uwzględnianie zarówno inflacji, jak i sytuacji na rynku pracy.
Fed utrzymał 28 października przedział stóp procentowych na poziomie 3,75–4,00%, choć dwóch członków komitetu opowiedziało się za podwyżką. Kolejne posiedzenie zaplanowano na 8–9 grudnia 2026 roku. Nie ma obecnie podstaw, by traktować grudniową podwyżkę jako przesądzoną decyzję, chociaż najnowsze dane mogą zwiększać znaczenie scenariusza dalszego zaostrzenia polityki pieniężnej.
Dla polskich konsumentów i inwestorów najważniejszym kanałem oddziaływania może być kurs dolara względem złotego. Zmiany USD/PLN wpływają na wartość oszczędności dolarowych, wyniki zagranicznych inwestycji oraz koszty niektórych transakcji międzynarodowych. Nie należy jednak zakładać, że wyższa inflacja w USA automatycznie oznacza umocnienie dolara. Najważniejsze będzie obserwowanie zarówno kolejnych decyzji Fed, jak i sytuacji polskiej gospodarki oraz globalnych rynków finansowych.
Źródła
- U.S. Bureau of Economic Analysis – Personal Income and Outlays, September 2026 – oficjalny raport opublikowany 29 października 2026 roku; inflacja PCE i bazowa, dochody, wydatki oraz stopa oszczędności.
- U.S. Bureau of Economic Analysis – GDP (Advance Estimate), Third Quarter 2026 – pierwszy szacunek realnego wzrostu PKB USA i jego głównych składników, opublikowany 29 października 2026 roku.
- Federal Reserve – Federal Reserve issues FOMC statement, October 28, 2026 – oficjalna decyzja o utrzymaniu stóp procentowych w przedziale 3,75–4,00% oraz informacja o dwóch głosach za podwyżką.
- Federal Reserve – Implementation Note issued October 28, 2026 – szczegółowe parametry operacyjne realizacji polityki pieniężnej Fed.
- Federal Reserve – FOMC Meeting Calendars – oficjalny harmonogram posiedzeń, w tym 8–9 grudnia 2026 roku.
- U.S. Bureau of Economic Analysis – Personal Consumption Expenditures Price Index – metodologia wskaźnika PCE i dane historyczne.
